valleyriaan van het jaar is een mooie beschrijving voor ofwel de beste van iedereen ofwel voor de sukkel van de klas. Je bent in ieder geval een gewaardeerde collega, net als alle anderen maar dan misschien ietsjes meer. Bij the people’s valley staat respect voor het individu hoog in het vaandel dus als je graag valleyriaan van het jaar wilt worden moet je gewoon jezelf zijn. Natuurlijk helpt het als je af en toe koffie haalt voor de juiste mensen.
Het was bijna kerst en ook the people’s valley grijpt deze gelegenheid elk jaar weer aan om een extra bijzondere company meeting te organiseren. Natuurlijk op een geheime locatie die voor de gelegenheid in kerstsfeer is ingericht. Zoals op elk ander kerstbedrijfsfeest wordt ook hier onder het mom van ‘het was een mooi jaar’ veel gepraat, veel gedronken, veel gedanst en door enkelen wat gegeten. Een goed feest dus, waar je collega’s je beste vrienden worden. Met kunstsneeuw in de luchtwegen, amuses in de maag, een welkomstdrankje in de hand en met veel goede zin, nam ik plaats op de voor mij gereserveerde stoel aan één van de lange tafels. Voor de valleyriaan van het jaar verkiezing hadden we enkele weken geleden onze stem uitgebracht. Gewoon jezelf zijn, ben je natuurlijk in categorieën, dus stemden wij op wie we het afgelopen jaar het meest inspirerend vonden, wie we het grappigst vonden, het sociaalst, het creatiefst en wie er volgens ons het hardste werkte in 2007. En als je nou één collega echt de beste in alles vindt, dan mag je natuurlijk ook 5 keer op dezelfde stemmen. Ik bleek het meest mezelf te zijn in de categorie hardst werkend. Dat kan betekenen dat ik niet aan time management doe, geen privé leven heb of dat ik echt wel hard heb gewerkt het afgelopen jaar. Wat de reden ook mag zijn, ik was verkozen tot het hardst werkend van alle valleyrianen. Ik zat op de bank met Jeanie (meest sociaal), Vincent G (meest inspirerend), Lucien (grappigst) en Jeroen S (meest creatief). Na een quiz waar zowel de vragen als de antwoorden er niet toe deden, klonk het applaus bij mij het luidst en kon ik mezelf valleyriaan van het jaar 2007 noemen.
En hoe is het nou, om valleyriaan van het jaar 2007 te zijn? De verkiezing is natuurlijk gekkigheid, een leuk excuus om nogmaals al die memorabele gebeurtenissen van het afgelopen jaar de revue te laten passeren. Maar om valleyriaan van het jaar te zijn en te weten dat je collega’s je waarderen, geeft echt een goed gevoel. Ik heb zelfs mijn ouders niet meer zo trots op mij gezien sinds ik per ongeluk een 9 haalde voor wiskunde. Verder voel ik me er nog steeds ongemakkelijk bij. Want we werken allemaal hard, we zijn allemaal inspirerend, creatief, sociaal en grappig. Ieder op zijn eigen manier, zoals het hoort en dat waardeert iedereen. Ik ga naar New York! Dat is de prijs! Ik zal aan ze denken, aan mijn collega’s, maar niet te lang. De buit is immers binnen!