We gaan terug in de tijd. Mijn eerste DM dagen, 1995. Je weet als beginnend
marketeer niet wat je overkomt. De hele stad onveilig, alles op z'n kop, geen hotel meer te krijgen. We regelden toen DM TV, mooi concept. Camera en tafel op de beursvloer, Dick Klees en Suzan Blokhuis als een soort bekende Nederlanders die mensen interviewden over wat we toen 'new marketing' noemden. Iedereen bleef alleen al kijken vanweg het theater terplekke. Forumdiscussie met mensen als Theo Schellekens, Hans van Breukhoven en Bob Stumpel. Niet gek voor die tijd, uitgezonden op internet. Keek niemand naar maar voor op de beursvloer was het prachtig. Uitzenden op Internet, het overgrote deel wist nog niet eens hoe dat eruit zag, gelukkig maar.
Enfin, over de opvolger: Marktplein DM 30 en 31 oktober. Een intieme zaal, echt theater. Ongeveer 80 man verzamelen zich voor een congres. Ik mocht zelf het spits afbijten samen met Guido Lieftink (ANWB) om het nieuwe landschap aan de hand van de ANWB case zo concreet mogelijk te schetsen. Helaas konden we niet lang blijven (mijn dochter verjaarde juist deze dag), maar ik wilde het verhaal van Obama niet missen, en het was de moeite.
Frits van Dorst, het DM gezicht van het eerste uur, zag ik nog zitten in een loge rechts boven me met zijn compaan. Ik moest onwillekeurig denken aan de muppetshow (die twee cynische mannen) maar het stemde me vrolijk, het is fijn om te zien dat sommige dingen echt niet veranderen. Dan was er nog een poppenspeelact die echt briljant was, de presentaties werden nog even pittig gerecenseerd op een manier die ik nog niet eerder had gezien: erg mooi en knap gedaan!
Verder nog een leuke discussie gevoerd met wat bloggers (geleerd dat weinig bereik een niche heet ;). Vervolgens een verhaal over WOM (word of mouth marketing), een Amerikaan die heel complex en enthousiast vertelde dat hij een focus groep had waar hij sampling op toepaste. Als het product dan goed was werd dit doorverteld: dat leek me een a-typisch voorbeeld van oude wijn in nieuwe zakken.
Het hoogtepunt was beslist het Obama verhaal van Kirsten Verdel. Spannend gebracht met een vraaggesprek via Skype dat technisch ook nog eens helemaal goed ging. Wat een verhaal. Een Nederlandse die intergraal onderdeel is van het Obama campagneteam. Ik had in de pauze nog wat moeite met de bloggers uit te leggen waarom online tv onzinnig is en had wat moeite de oneliner te vinden. Kirsten wist het zo mooi te vertellen: 'een filmpje op Youtube heeft pas waarde als het eerst op TV is geweest'. Ik kon het niet mooier verwoorden. Hoe team Obama dialogue marketing, online pr en mediabewerking al 3 jaar tot kunst heeft verheven was zeer inspirerend. Echt mooi verhaal.
Maar wat me nou zo teleurstelt, en ik heb het al aan John Meulemans (organisator) meegedeeld: waarom is dit event online nou zo slecht gedaan. Ik lees nu op de site dat ik me nog kan inschrijven. Ik lees dat er over het event geblogd zou worden, welgeteld 1 blogje ben ik tegengekomen. Ik mis nu totaal: video verslag, presentatieverslagen, meningen, fora, blogs. Zo blijft het een eventje. Ik denk dat het een gemiste kans is. Ik ben er zeker van dat als je 80 man naar Maastricht kan krijgen, je met online pr en een echt cross mediale aanpak een heel mooi event neer kan zetten. En organiseren kunnen ze: het was een lekker event met meer dan voldoende aanknopingspunten voor een mooi succes.
Volgend jaar dan maar gewoon naar Amsterdam?