meningen

Hans Rosling – The digital landscape
Hans Rosling is “professor of global health” aan het Karolinska Instituet in Zweden. Aan dat instituut werkt hij met een gigantische bak aan data. Van alle landen ter wereld heeft hij honderden feiten verzameld (levensverwachting bij geboorte, voorkomen van ziektes, inkomen, milieu, enzovoort) en deze feiten heeft hij niet alleen voor nu verzameld, maar vanaf 1800. Kortom: heel veel data.

Wat hem bijzonder maakt is wat hij met deze data doet: hij maakt het relevant. Misschien is dit een vreemde vergelijking, maar ik denk dat ik met het volgende voorbeeld uit kan leggen waarom dit zo interessant is. Als ik jou iets te eten voorschotel en ik vertel jou dat er 550 calorieën in zitten, zegt dat jou, tenzij je lid bent van de WeightWatchers, heel erg weinig. Als ik jou vervolgens vertel dat er in het eten wat ik voor je neus zet meer calorieën zitten dan in een Big Mac heb je al een veel beter beeld.

Statistieken zijn kortom pas nuttig als je ze relevant maakt, en dat doet Hans Rosling als geen ander. na de sessie zeiden verschillende mensen: Leuk verhaal, maar wat is zijn boodschap? Goede vraag. Dat waren er volgens mij meerdere. De centrale boodschap is dat ons beeld van de wereld niet klopt, of zoals hij het zo mooi zegt: ons wereldbeeld is gelijk aan hoe de wereld eruit zag in het geboortejaar van onze leraar van de lagere school.

Zijn tweede boodschap ging volgens mij over hoe de wereld er dan wel uit ziet: Wij lopen helemaal niet zo voor op de tweede en de derde wereld als we denken. Sterker nog, in het tempo dat bijvoorbeeld veel Aziatische landen zich aan het ontwikkelen zijn, duurt het niet lang meer voordat wij achterlopen op hen.
 
Tenslotte had hij, ik denk omdat hij nou eenmaal op e-day stond, een boodschap over media. Namelijk dat in de derde wereld landen de mobiele telefoon een ongelofelijk grote rol heeft ingenomen in de maatschappij. Een veel groter rol dan computers en internet en op een andere manier dan dat wij het gebruiken. Waarom dit relevant is? Omdat de mobiele telefoon in deze landen een sterke invloed blijkt te hebben op de ontwikkeling, en dat relateert dan weer aan zijn tweede boodschap.

Enfin, goed verhaal en heel veel cijfers waar je heel veel mee kan. En het mooiste is dat je zijn data gewoon online kan bekijken op www.gapminder.org. Absoluut de moeite waard.

Douglas Rushkoff & Robert Rice
Twee sprekers onder 1 kop omdat deze mannen mij allebei nogal tegenvielen. Douglas begon uit te leggen wat je allemaal met LinkedIn kan doen, dus besloot ik dat het tijd was voor koffie. (update 23/9: Douglas Rushkoff bleek niet aanwezig te zijn. Het was Kevin Eyres van LinkedIn. Dat had ik even gemist!) Robert Rice had het over de mogelijkheden van Augmented Reality op de mobiel. Een super spannend onderwerp waar hij extreem ongeïnspireerd over sprak. Hij is ervan overtuigd dat over 3 jaar alles “augmented” is en alles op de mobiel. Leuke stelling, maar als je dan op de slide met titel “businessmodels” begint over experimenteren, dan krijg ik toch wel een heel erg het Walhalla gevoel dat iedereen had bij “Second Life”. Begrijp me niet verkeerd, augmented reality is gaaf en ik geloof zeker dat we hier nog veel meer van gaan zien, maar voordat het echt mainstream wordt zijn we nog wel een paar jaar verder. En dan nog geloof ik niet dat we het overal zullen zien.

Nick Bolton – Future of news
Weer zo’n spreker waar je weinig van verwacht, maar die wel een goed verhaal heeft. En een leuk vak! Nick Bolton is Design Integration Editor voor The New York Times en User Interface Specialist & Lead Researcher voor het onderzoeks- en ontwikkelingslab van The New York Times. Zijn werk is om te kijken naar de beleving van kranten nu en vooral in de toekomst.

Wat ik vooral goed vond aan zijn verhaal was de manier waarop hij nadenkt over verschillend gebruik van media. We kunnen nu internetten op onze mobiel, bellen met onze computer enzovoort. Alles is vermengd en vermengt zich steeds meer. Maar het blijft een feit dat men op verschillende momenten en met verschillende apparaten verschillende behoeften heeft. Bijvoorbeeld, je checkt je mail wel op je iphone, maar je gaat hem niet uitgebreid beantwoorden met je touchscreen. Dat doe je toch liever achter je computer. En op kantoor vind je misschien leuke artikelen die je niet in de baas zijn tijd gaat zitten lezen, maar die je vervolgens wel in je treinreis bij de hand wil hebben. Mensen kiezen zelf hun moment en middel om iets te bekijken en daar kan een krant natuurlijk bij helpen. Bijvoorbeeld: een mobiele telefoon die automatisch al jouw openstaande artikelen naar je mobiele telefoon stuurt op het moment dat je wegloopt van je computer.

Uiteraard gaat hij heel ver, maar het mooie vind ik dat hij redeneert vanuit bestaande behoeften en vanuit gedrag. Hij bedenkt niet hoe mensen de krant volgens hem zouden moeten lezen, maar speelt in op wat ze al doen. En daarmee denk ik dat The New York Times ver gaat komen de komende jaren.

Winston Binch – Future of advertising
En toen kwam de bedenker van de Whopper Freakout  en de legendarische Whopper Sacrifice. Vol verwachtingen klopte mijn hard.. Helaas Winston Binch gaf een 15 minuten durende bureaupitch. Eindigend met de voorbeelden die ik al kende. Jammer.

Gary Vaynerchuck – Future of e-commerce
Halverwege Winston Binch was ik al bijna weggelopen en toen de laatste spreker werd aangekondigd lonkte de wijntjes al naar me, maar toch bleef ik even zitten. Gary Vaynerchuck zag er immers in het programmaboekje niet zo heel interessant uit. En toen kwam Gary Vaynerchuck en die schudde de zaal wakker. Wat een energie, wat een passie en wat een humor. Zonder PowerPoint of wat dan ook weet hij de zaal volledig te boeien met zijn verhaal. Sterker nog, ik denk dat 80% van de zaal ter plekke heeft besloten om zijn leven om te gooien.

Maar wat is dan zijn verhaal? Eigenlijk komt het hier op neer: als jij doet wat je leuk vindt en als jij daar 150% voor gaat, dan kan je daar in het huidige medialandschap prima je geld mee verdienen. Hoe? Harder werken dan de rest. En nee je moet je niet afvragen hoe je met Twitter geld kan verdienen. Je moet zorgen dat wat je doet je echt kan schelen. Terwijl ik dat zit te schrijven bedenk ik me dat ik niet kan uitleggen waarom de gehele zaal met een wazige glimlach de zaal verliet. Misschien dat een filmpje van hem, overigens niet op e-day, dat wel kan.

En dan wil ik graag afsluiten met de quote van de dag, van Gary Vaynerchuck: "The Internet is only 14 years old. It hasn't even had sex jet!"