Jillz is een verfrissende appelcider en het nieuwe alternatief voor bier en wijn van Heineken.
bestaat uit vier lekkere mannen, appels, water en Jillz. Op zich goede ingrediënten voor een fijne reclame waar vrouw en homo graag naar kijken. De campagne als geheel klopt ook. De reclame, de lekkere mannen in die reclame, het terugkomen van die lekkere mannen op de website, het beeld en de beleving. Een goede lancering voor een drankje als Jillz en haar doelgroep. Maar terwijl Heineken wacht totdat de glossy’s Jillz uitroepen tot hét drankje van deze zomer, zit ik met een enorm anticlimaxgevoel en het gevoel dat Heineken iets heel stoms doet.
Een cover van het nummer
‘Fresh’ van Kool & The Gang zet in. Vier knappe koppen lopen in een veld. Je denkt: “eindelijk een reclame met lekkere mannen!” Dan gebeurt er iets. Die ene bewoog toch niet echt zijn lippen op het woord ‘conversation’? Jawel. En het wordt steeds erger, want ze doen het alle vier! Playbacken. Een enorm anticlimaxgevoel dringt diep door in mijn systeem. Wat die vier knappe koppen met strakke sixpacks en gespierde basten ook doen. Ze kunnen appels plukken, appels schieten en kruiwagens tillen totdat ze er bij neervallen. En die verleidelijke Colgate smile maakt het ook niet goed. Zeker niet als je op die leeftijd als een boyband op de bar gaat staan dansen. Dat kan
Take That ook niet. Dus hou op! Doe het jezelf en vooral mij niet aan! Playback niet, dans niet, kom gewoon halfnaakt in slow motion uit het water rijzen. En als je mij dan een drankje dat Jillz heet, wilt aanbieden. Prima. Just be your nice self, maar playback niet! Alsjeblieft!
Toch is er nog iets dat me dwarszit. Heineken doet iets stoms. Met de hoop dat het mijn anticlimaxgevoel zou wegnemen, ga ik naar
de website. Een mooie frisse site die goed werkt en vriendelijk in gebruik is. Je kunt je mening geven, je inschrijven voor de ‘Jillzupdate’, zien waar ze Jillz verkopen en………je ontmoet Johnny, Silver, Game en Hunter. De hotties uit de commercial. Ieder vertelt je een verhaal over Jillz. Silver vertelt over de tap en Hunter over de ingrediënten. Leuk. Het anticlimaxgevoel lijkt te verminderen. Totdat Johnny zijn verhaal begint met ‘Hi gorgeous’, Hunter mij ‘goodlooking’ noemt, Game afsluit met een knuffel en Silver ‘See ya sugar’ roept. Ik ben er klaar mee. Het is zo zoet, zo verwijfd, zo tenenkrommend, zo nep, zo….. stom om te denken dat de niet-bierdrinkende vrouw en/of homo hier intrapt.
Jillz kiest duidelijk voor één uitstraling en dus ook voor één bijbehorende vrouw en/of homo. En daar stoor ik me aan. Is Jillz niet voor iedereen? Gemiste kans door ouderwets doelgroepsdenken, want als nooit-bierdrinker heb ik ineens heel veel zin in MANNELIJK BIER!!